Ol’ Blue Eyes

25 okt 2005, 16:47

Het was een van die nachten dat je het eigenlijk net iets te gezellig hebt, je hebt niet zoveel gegeten, je loopt al sinds negen uur ‘s ochtends rond op je hoge hakken en je had eigenlijk twee uur geleden naar huis moeten gaan. Klinkt dit bekend? Mooi.

Het is ook een van die avonden dat je halverwege jezelf voorneemt om niets meer behalve H20 te drinken, ook dit lukt niet omdat het woord ‘water’ zo gemakkelijk halverwege het uitspreken in ‘wodka’ verandert, tot twee keer aan toe. En wanneer iemand vraagt of je nog een drankje wil, zeg je niet ‘nee bedankt,’ maar ‘ja, lekker,’ omdat je alweer vergeten bent dat je vanaf nu geen alcohol meer zou drinken. En dat vergeet je nog een keer, en nog een keer, totdat de tent gesloten wordt.

So far, so good.
Je staat nog, je vindt ook best dat je nog een uurtje of 2 door kan gaan, ‘bootje jatten?’ Wanneer dronken klinkt dat als een leuk, maar vooral verstandig en legaal idee.
Zover kwam het echter niet.

Hierbij wil ik graag mijn grootse verbazing uitspreken over de ontdekking dat ik ook in staat ben vanuit stilstand om te vallen.
Jawel.
Tegen de tijd dat ik doorhad dat het mis ging, had de zijkant van mijn hoofd een zeer interessante ontmoeting met de stoep gehad. Recht voor de deur van mijn werk.

Nadat ik uitgelachen was realiseerde ik me dat mijn minst favoriete collega nog steeds paniekrondjes om mij heen rende maar het op miraculeuze wijze klaarspeelde geen concrete hulp aan te bieden. Mijn fijnere collega’s begonnen ondertussen een gesprek over mij in de derde persoon, maar vonden de grond een uitstekende locatie om mij te laten liggen.

Op het moment dat ik deze situatie dusdanig ingeschat had begon mijn hoofd enigszins te gloeien. Een beetje ijs zou wel helpen en anders biefstuk… goed advies voor iemand die nooit eten in huis heeft, laat staan biefstuk.

Eenmaal thuis viel ik dus in slaap boven op een zak ijs. De volgende dag werd ik wakker boven op een lege plastic zak en een nat hoofdkussen. Niet getreurd, wat was de schade? Mwah, beetje grijs onder mijn oog en vooral een dikke schaafwond aan de zijkant. Ik vond het wel meevallen. Wat ik echter niet wist was dat een blauw oog ook neigt tot verkleuren door de dag heen, waardoor ik later op de dag een mooie kleur paars tentoonstelde.

Tegen het begin van de volgende avond werd ik achtervolgd door meewarige blikken. Adressen voor Blijf Van Mijn Lijf huizen werden in mijn handen gedrukt door volstrekte vreemden en zelfs mijn naaste vrienden begonnen zich opeens af te vragen in wat voor ongelukkige relatie ik mij bevond. (Ik ben al 4 maanden vrijgezel.)

Zondag vond ik het genoeg geweest en trotseerde ik de hel van de Kalverstraat om voor het eerst van mijn leven foundation te kopen. Volgens de Etos wonen er geen negers in Nederland maar wel blanken in 33 verschillende tinten roze, dus trok ik verder naar de Bijenkorf waar ik door een Chanel dame uit het Oostblok onder handen werd genomen, de duizenden verzuchtingen waarom ik bij die foute man bleef kreeg ik er gratis bij.

Voor een vrouw die ook graag de bovenkant van haar oogleden (je weet wel, dat stuk net onder de wenkbrauwen) aangaf met zwart (!) oogpotlood, waarbij ik me afvroeg of ze werkelijk geloofde dat mensen niet konden zien dat die lijn getekend was, deed ze haar werk verdomd goed. Als nieuw opgemaakt, welgesteld ogend vrouwtje, 75 euro armer, maar een stuk mooier, werd ik weer de wijde wereld ingestuurd.

Ik vond het echter wel een leerzame en vermakelijke ervaring om een blauw oog te hebben:
Mijn beste vriend (eveneens allochtonesk) dwong mij om 10 meter achter hem te lopen met mijn hoofd naar beneden opdat we nu eindelijk een stereotiepe doch geloofwaardige indruk zouden wekken bij de massa.
Als ik mijn arme ex tegenkom vertel ik dat ik in een nieuwe relatie zit, en dan zeg ik: "Hij slaat me, maar hij verlaat me tenminste niet…" Eens kijken wat voor effect dat teweeg brengt… Lachen.
Ik weet nu dat mijn collega’s zonder nadere verklaring bereid zijn de eerste man die ik aanwijs in elkaar te slaan…
…en ik weet dat ik een lange tijd niet meer drunk on heels uit zal gaan.

Zij die gaan camoufleren groeten u.

Blue_eye