Hebban olla vogulas nestas hagunnan

31 okt 2005, 18:28

Fascinerend is het.
Ik bewandel deze planeet onderhand al meer dan 25 jaar en nog steeds ben ik niet in staat op normale wijze contact te leggen met het tegenovergestelde geslacht.
Als mijn geestelijke leeftijd net zo hoog was als mijn lijfelijke leeftijd zou ik naar hem toegaan en vertellen dat ik voor hem langs kwam. ‘Gewoon, omdat je een leuke jongen bent…’ Daarna zou ik al mijn charmes op hem loslaten en binnen twee weken zou hij zich geen leven meer zonder mij kunnen voorstellen. Toch?

Helaas lijd ik aan de zeldzame stoornis bekend als ‘on-emancipatie’. Ondanks het feit dat vrouwen veel gemener zijn dan mannen (en persoonlijk heb ik inderdaad een zeer hatelijke lach, ook al meen ik het niet zo), ik ben er toch van overtuigd dat de man, wil hij de titel Sterke Geslacht blijven bezitten, de afgang in de ogen dient te zien. Kortom: hij moet mij uitvragen.
Nou, kom ik daar mooi een generatie of 3 te laat mee.

Sterker nog, van alle dates die ik ooit heb mogen meemaken heb ik 90% zelf moeten initiëren. Echter wel op zeer nonchalante wijze: ‘Goh, heb jij die film ook nog niet gezien…toevallig ga ik morgen, dus als je zin hebt…’ ‘We hebben allebei tussenuur, kopje koffie?’ of ‘Kijk jij hier ook altijd voetbal, dan zie ik je wel bij de volgende wedstrijd.’
Status-quo dankzij deze ‘waterdichte’ methode is een gigantische rits goede vrienden en welgeteld nul minnaars. Ik geloof dat ik de jongens nooit zo duidelijk heb durven maken dat het om een date ging…

Enfin, ik vind op dit moment weer iemand leuk en merk dat mijn methode in dit geval geen uitkomst gaat bieden.
De plaats waar ik heen moet om die geweldige jongen tegen te komen is helaas ergens waar ik nauwelijks kom, dus onmogelijk toevallig aan kan komen waaien. Sterker nog, toen hij vroeg of ik daar wel eens rondhing antwoordde ik heel nadrukkelijk: ‘Nooit!’.
In de verte hoorde ik mezelf het gras voor mijn voeten wegmaaien….

Misschien is dit wel stoerder, springen zonder vangnet, maar ik denk niet dat ik al sterk genoeg in mijn schoenen sta om op de man af te stappen. Vandaag ben ik twee keer langs de bewuste locatie gelopen zonder naar binnen te gaan. Waarschijnlijk laat ik deze poging ook hierbij, omdat ik jammerlijk laf ben.
Misschien stap ik over op plan B: hopen dat hij mij voor koffie uitnodigt en in de tussentijd flauwvallen omdat mijn korset te strak zit.

We wachten af…