Rose is a rose is a rose is a rose

Pet peeve.
Er is jammer genoeg geen treffende vertaling in het Nederlands.
Maar de term behelst kleine irritaties gebaseerd op menselijke eigenschappen. Mijn grootste irritatie komt door het ‘benoemen’. Mensen die elke kleine handeling hardop zeggen.

Tijdens het graven in hun handtas:
"He, even mijn bril zoeken, ah, ik heb hem, zo, nou kan ik weer zien."
Voor debieltjes die niet weten dat een bril het zicht kan verbeteren.
Of bij het afrekenen:
"Dat is dan 4,99 alstublieft."
"Dan gaan we nu even betalen."
Maak mijn wildste dromen waar.
Het mooiste moment maakte ik vandaag mee toen een mevrouw mij een theaterbon overhandigde, onder begeleiding van de relevante woorden: "Even zien hoor, dit is dit."
Dit is dit.
Wat is dat?
Dat is dit.
Oh, is dit dit. Dank u.
Of het bericht als je geld opneemt:
Pinnen kan nu in ruim 220.000 winkels in Nederland.
Lekker belangrijk.

Ik fiets dagelijks langs een immens reclamedoek met daarop de tekst: 

GVB verbindt heel Amsterdam met heel Amsterdam.

Er staat ook een heel mooi plaatje bij van een blauwe lijn die twee cirkels verbindt.

De oudste tram rijdt vanaf 1875 rond in Amsterdam. Eind 2008 besluit de gemeente Amsterdam dan eindelijk de onwetende stedeling hierop te wijzen.
Ontvankelijk als ik ben besluit ik de tram te nemen van het ene blauwe cirkeltje in Amsterdam naar het andere.
En dan denk ik na over de vergadercultuur en aan alle zaken waar tijd en geld in worden gestoken. En dan kijk ik even op. Daar pronkt binnen in de tram de reclame, goed in het zicht voor alle inzittenden.

GVB verbindt heel Amsterdam met heel Amsterdam.

Dat u het even weet.